پونه

من کجام؟ اینجا کجاست؟

pooneh55 — Fri, 30 Oct 2009 16:42:49 GMT

و اما تکنولوژی !

به مثابه آب است برای حیات .

فکر کنید اگر نیاز نبود اگر چرخ اختراع نمیشد یا اگر آتش بوجود نمیآمد نه اصلا فکر نکنید، نگاه کنید دور و اطراف خودتان ببینید همین کیبورد همین ماوس همین صفحه های نوشته همین ها که آدم ها را نزدیک به هم کرده همین که فاصله های را کوتاه کرده و نامردی است اگر خدا بیامرزی نثار جمیع رفتگان مخترعین و مکتشفینش نشود.

یک وقتی آدم چشمش ضعیف است عینک میگیرد یک وقتی گوشش سنگین است سمعک میگیرد پای رفتن ندارد عصا میگیرد دل ماندن ندارد دلبند میگیرد.

آدم بالاخره همیشه که همه چیزش خوب نیست بعضی چیزهایش هم ضعیف است .قرص و دوا هم دارد . نگاه کنید به سیل ای میل های تبلیغاتی که می آید !! اینها از ضعف آدم ها برای ساختن ابزار استفاده میکنند . پولش رو هم میگیرند نوش جانشان.

یعنی صحبت امروز و دیروز نیست که وقتی عین سه ماه تابستان کار آموزی بخش GIS سازمان زمین شناسی توی میدان آزادی دور خودت میگشتی و جهت رو پیدا نمیکردی ! وقتی شونصد بار میرسیدی سر جای اولت و میدیدی ای داد بیداد الان که دیر میشه من باز همین جا رسیدم که دستفروش ها ساندویچ تخم مرغ پخته میفروشند .

خب اینها جرقه هایی بود از اینکه این چشم ضعیف است ؟ این نگاه عینک لازم دارد !

هلاک وقتی بودم که برای مسابقات میرفتیم ورزشگاه های مختلف و میگفتند از در جنوبی!!! وارد شوید.خب بمیرید الهی ! نمیشود میگفتین از در خیابان بوستان وارد شوید؟!

توی ترافیک چپ اندر قیچی تهران برای اینکه دیر به کلاس نرسم رادیو پیام روشن میکردم و اونوقت بود که خانوم محترم رادیو پیام با اون صدای خوشگلش میگفت مسیر شرق به غرب فلان جا به علت تصادف بار ترافیک سنگینی دارد ! و من نوار رو هل میدادم تو پخش ماشین که بابا بیخیال رادیو پیام.

آقا من شمال جنوبم ضعیف است شرق و غربم بیهوش شده است عین گربه که سیبلیش را قیچی کرده باشند تعادل و توازن ندارم وقتی ولم میکنید روی هره پشت بام ! میافتم و میمانم روی دستتان ها.

حالا عینک و سمعک پیشکش !

دلایلم کافی نبود برای یک فقره جی پی اس ناقابل ؟!

به خدا خرجش از این همه سال فحش و فضاحت که بار باعثان و بانیان میکنم کمتر است.

شعری از غاده السمان

pooneh55 — Sat, 24 Oct 2009 17:16:06 GMT

اگر به خانه‌ی من آمدی
برایم مداد بیاور مداد سیاه
می‌خواهم روی چهره‌ام خط بکشم
تا به جرم زیبایی در قفس نیفتم
یک ضربدر هم روی قلبم تا به هوس هم نیفتم!
یک مداد پاک کن بده برای محو لب‌ها
نمی‌خواهم کسی به هوای سرخیشان، سیاهم کند!
یک بیلچه، تا تمام غرایز زنانه را از ریشه درآورم
شخم بزنم وجودم را ... بدون این‌ها راحت‌تر به بهشت می‌روم گویا!
یک تیغ بده، موهایم را از ته بتراشم، سرم هوایی بخورد
و بی‌واسطه روسری کمی بیاندیشم!
نخ و سوزن هم بده، برای زبانم
می‌خواهم ... بدوزمش به سق
... اینگونه فریادم بی صداتر است!
قیچی یادت نرود،
می‌خواهم هر روز اندیشه‌ هایم را سانسور کنم!
پودر رختشویی هم لازم دارم
برای شستشوی مغزی!
مغزم را که شستم، پهن کنم روی بند
تا آرمان‌هایم را باد با خود ببرد به آنجایی که عرب نی انداخت.
می‌دانی که؟ باید واقع‌بین بود !
صداخفه ‌کن هم اگر گیر آوردی بگیر!
می‌خواهم وقتی به جرم عشق و انتخاب،
برچسب فاحشه می‌زنندم
بغضم را در گلو خفه کنم!
یک کپی از هویتم را هم می‌خواهم
برای وقتی که خواهران و برادران دینی به قصد ارشاد،
فحش و تحقیر تقدیمم می‌کنند،
به یاد بیاورم که کیستم!
ترا به خدا ... اگر جایی دیدی حقی می‌فروختند
برایم بخر ... تا در غذا بریزم
ترجیح می‌دهم خودم قبل از دیگران حقم را بخورم !
سر آخر اگر پولی برایت ماند
برایم یک پلاکارد بخر به شکل گردنبند،
بیاویزم به گردنم .... و رویش با حروف درشت بنویسم:
من یک انسانم
من هنوز یک انسانم
من هر روز یک انسانم!

سفید لیمویی

pooneh55 — Fri, 23 Oct 2009 05:22:20 GMT

نمبدانم چرا همینجوری میپرد وسط ذهنیت آدم یکهو... عین کمربند ایمنی که با علم به اینکه بسته نمیشود دائم تلاش میکنی که ببندیش!

الان دقیقا این دسته گل رز لیمویی توی دست من چه کار میکند؟ هیچ اصلا فهمیدی دختر جان که استقبال کی قرار است بروی ؟ رز به چه کارت میآمد ؟ اینهمه دسته گل های رنگ به رنگ بنفش و آن قرنفل های صورتی رو ول کردی ....

بعضی چیزها نشست کرده ته ذهن آدم ها. این که در شلوغ ترین چهار راه تابستان لایه های مردم را ورق بزنی و یک دور در جهت و یک دور خلاف جهت عقربه های ساعت بگردی دور خودت و این مردم که انگار بیکارند وسط این خرماپزان شکل همه آدم های خوب دنیا لباس بپوشند و تو ندانی آخرش که چی؟... - خوشبینانه تر این که اگر فهمیده باشی اول و وسطش که چی؟-

این که دائم آن رمز عبور لعنتی را تکرار کنی و روی پوشه خاک خورده ای لرزان شوی و آخرش ببندی- فی امان الله - که رابطه مرده نبض گرفتن ندارد.

بسپاریش به رود به همان باد وزان لای علف های بلند به همان موزیک ملایم و آرام به همان شوخی هایی که فقط خودتان بهش میخندیدید به جوک های شبیه فیلم مستند راز بقا !

.........

آگهی بازرگانی: به یک فقره دوست جهت الکی خندیدن به شکاف دیوار تا خود صبح فوری نیازمندیم. آقا از شوخی گذشته یکی یک جوک بگه بخندیم.

فرین آفرین!

pooneh55 — Sun, 18 Oct 2009 19:40:41 GMT

خدا

جهان را ز یک آب و گل آفریدم
تو ایران و تاتار و زنگ آفریدی

من از خاک، پولاد ناب آفریدم
تو شمشیر و تیر و تفنگ(خدنـگ) آفریدی

تبر آفریدی، نهال چمن را
قفس ساختی، طایر نغمه زن را

انسان

تو شب آفریدی، چراغ آفریدم
سفال آفریدی، ایاغ آفریدم

بیابان و کهسار و راغ آفریدی
خیابان و گلزار و باغ آفریدم

من آنم که از سنگ آیینه سازم
من آنم که از زهر نوشینه سازم

اقبال

کازابلاتکا

pooneh55 — Wed, 14 Oct 2009 19:49:30 GMT

ایندفعه دیدن کازابلانکا با همیشه دیدنش فرق داشت.

اگر همیشه میگفتم بابا دست مریزاد عجب همفری بوگارت محشری الان میگم واقعا که...!

اگر همیشه میگفتم کارش خیلی درسته الان میگم اینم شد کار ....!

واقعا با خودش چی فکر کرد که تو کافه ریک صداشو انداخت سرش هر چی دلش خواست گفت؟

یعنی چی که فرافکنی کرد و هی تو !تو! تو !... الزا رو دست خوش هزار تا اتهام خواسته و نخواسته کرد.

پ.ن ۱:خوب بود با آدم ها طرف بودیم نه شرایطشون.

پ.ن۲:سوال خیلی مردانه ! سیکل ماهانه مردانه هم داریم؟ چقدر طول میکشه ؟! آیا مثل ویار مردانه مادام العمر است؟

به موسم گل های نرگس

pooneh55 — Sun, 11 Oct 2009 23:29:30 GMT

بنابر گفته "اوید" در "چکامه ی نرگس وحشی"، "نارسیس" نوجوانی آنچنان زیبا بوده است که هر کس وی را، تنها یکبار می دیده است، برای همیشه مهرش را بجان میخریده. و در آتش عشق سوزانش، می گداخته. لیکن نارسیس را، به هیچ یک از دلباختگان بی قرار خویش، روی اعتنائی نبوده است. لعبتان خوشخرام، هر یک به هزاران کرشمه و افسون و ناز، می کوشیده اند، تا مگر "نارسیس" این خداوند حسن و ناز – گوشه ی چشمی بجانب ایشان بیفکند. ولی افسوس که تیر عشق آنان هیچگاه در قلب روئین وی، کمترین اثری از خود برجای نمی نهاده است.

سر انجام دلداده ای ناکام، در حق نارسیس نفرین میکند:

"خداوندا ، او را که از مهر دیگران در قلبش تهی است، به عشق خویشتن گرفتارش کن، تا از رنج بی انتهای آنان آگاه شود!"

نیاز دل شکسته پذیرفته میشود...

"اکو" یا "طنین" از همه ی دختران ناکام تر است. زیرا وی از طرفی به عشق نارسیس گرفتار است. و از طرفی دیگر مورد خشم انگیخته ازرشگ "هرا" همسر "زئوس"، خدای خدایان، واقع شده است. "هرا" در جستجوی شوهر خویش، "طنین" را در جنگلها، در حال شادی و آواز می یابد. به پندار اینکه زئوس دلباخته ی "طنین" است، از فرط رشگ نیروی سخن گفتن را از "طنین" باز میگیرد. "طنین" محبوب جنگلها، دیگر نمی تواند در سخن، پیش گام شود. وی از این پس قادر است، آخرین کلمات گفته هائی را که می شنود، منعکس سازد. زبان طنین فقط انعکاس و "تکرار" واپسین سخن دیگران است.

"طنین" از عشق "نارسیس"میسوزد. لیکن یاری آنرا ندارد که وی را از رنج درون خود آگاه گرداند. او در جنگلها، بی تابانه، در انتظار فرصتی است. تا مگر نارسیس روزی برای گردش به جنگل آید و او، وی را، از عشق بیکران خویش بیاگاهاند.

روز سرنوشت فرا میرسد. نارسیس خرامان، از کنار جنگل میگذرد. طنین در پشت درختان، مترصد فرصت مطلوب است. وزش باد، درختان را آهسته می لرزاند. لرزش درختان نارسیس را نگران میسازد.

وی فریاد برمیکشد: "چه کس اینجاست؟" .

طنین میخواهد، از شادی قالب تهی کند و با هیجان، در پاسخ نارسیس آخرین واژه ی او را تکرار میکند:

"...اینجاست!،
........اینجاست!،
.............اینجاست!..."

لیکن هنوز یارای آن را ندارد که از پشت درختان پای فراتر نهد.

"نارسیس" دوباره فریاد می کشد: "هر که هستی پنهان نشو، بیا!". فرمانی که اشتیاق دیرین قلب حسرت بار طنین است.

"....بیا!
........بیا!
.............بیا!...."

طنین در حالیکه آخرین جزء کلام نارسیس را همچنان تکرار میکند، با آغوش گشاده روبسوی نارسیس از پشت درختان پای بیرون می نهد. "نارسیس" چون بر خلاف انتظار، دختری را می بیند، از وی روی باز میگرداند، و شتابان بدرون جنگل میگریزد. نارسیس، در حقیقت از زندگی گریزان است و به "چشمه ی مرگ" نزدیک میشود.

در میان انبوه درختانی که سر بر آسمان کشیده اند. در نقطه ای دور از کناره ی جنگل، برکه آبی است که از قلب مومن پاک تر، و از اشگ بی دریغ دردانه ی یتیم، زلال تر است. شتابزده در کنار برکه بر روی سبزه ها فرو می افتد تا از آب گوارای آن بنوشد. ناگهان گوئی رشته ی جانش را از هم می گسلند. تپش قلبش رو به شدت می نهد. و آهی فغان آمیز از نهادش بر می خیزد. نفرین عاشق ناکام، در حق نارسیس اجابت می شود. دژ روئین قلب وی از هم فرو می ریزد. نارسیس "تصویر" خود را در آب می بیند، و دیوانه وار، عاشق خویشتن میگردد:

"آه! بیچاره دختران که از ستم عشق من چه ها کشیده اند؟!"

نارسیس دست در آب فرو می برد که تصویر خویش را در آغوش گیرد. لیکن در اثر حرکت امواج آب، تصویر محو میشود. ناچار دست از آب بیرون میکشد، تا آب دوباره آرام شود. و وی از نو باز تصویر خویشتن را به بیند. چه شکنجه و ستمی؟! کوچکترین لمس آب، موجب محو تصویر معشوق میگردد. حتی قطرات سوزان اشگ هجر عاشق، خطر محو تصویر معشوق را در بردارد!

نارسیس آنقدر در کنار آب به تصویر خود خیره می نگرد تا در سودای عشق بیکران خود نسبت به خویش، جان می سپارد. دلدادگان وی چون به جستجوی او، به سر برکه می رسند، جسد وی را نمی یابند. بلکه در جای وی، گلی روئیده، می بینند که همچنان به تصویر خویش در آب نگرانست.

آنان بیاد بود آرامگاه جاوید او، آن گل را "نارسیس" ، "نرگس تنها" و وحشیش می نامند.

از کتاب راز کرشمه ها – نوشته دکتر ناصرالدین زمانی – چاپ 1345

pooneh55 — Mon, 22 Jun 2009 00:56:38 GMT

اگر اینجا نتونستید پیدام کنید تو بلاگ اسپات هستم

www.pooneh55.blogspot.com

سرویس های فارسی نشون دادند که مدیریت بحران ندارند.

من از همین امروز اعلام برائت از بلاگفا میکنم.

pooneh55 — Wed, 17 Jun 2009 22:53:12 GMT

یک هفته هم نشده !

با این حجم هجوم نمیتوانم کاری کنم!

انرژیم صد برابر شده خوابم نمیبرد... حاضر غایب میکنم تک تک شما ها را از روی سبز آدمک هایتان یا از روی.... (استراتژیهایم را لو نمیدهم)

شنبه: زنگ میزنم ،ای میل، پشت بندش اطلاع رسانی خانه ای !...شعار مورد علاقه: " ننه جون مهدی"

یک شنبه: سبز میپوشم صف اول جمعیت میروم و با یک مشت (دقیقا به اندازه انگشتان یک مشت) سلطنت طلب و غیره که دنبال خر مرده میگردند که نعلشان را بکنند دعوایم میشود ...شعار مورد علاقه: "مرگ بر دیکتاتور چه شاه باشه چه دکتر"

دوشنبه: سی تی وی نماینده رسمی تلویزیون کانادا مثل بز گزارش تهیه میکند که درگیری مسلمان ها با نامسلمان های ایران ! عجب ! دلیل یار دبستانی خواندن و رای مارو پس بگیر گفتن این بود ؟به سی تی وی نامه تند و تیز مینویسم ...شعار مورد علاقه: "تقلب یک درصد دو درصد نه ۵۳ درصد"

سه شنبه: شمع میخرم به همه زنگ میزنم . آرت گالری که میرسم دیوانه کننده است . جمعیت فوق العاده است مردم سیاه پوش و شمع به دست نشسته اند و سکوت ...به دلیل ازدحام جمعیت پلیس دو طرف خیابان را بسته ...مردی بی صدا اشک میریزد.

pooneh55 — Sat, 13 Jun 2009 06:43:11 GMT

گفتی که یک دیار هرگز به ظلم و جور نمی‌ماند،

برپا و استوار،

آن‌گاه تمثیل‌وار کشیدی عبای وحدت بر سر پاکان روزگار.

در تنگ پر تبرک آن نازنین عبا،

دیرینه ای محمد!

جا هست بیش و کم آزاده را،

که تیغ کشیده است بر ستم.

والا پیام‌دار محمد!

یک روز یک ده

pooneh55 — Sat, 06 Jun 2009 21:14:18 GMT

به قول یک دوستی:

حکایت قدیمی رو شنیدین که یه فریبکاری میره توی دهی و سر مردم اونجا رو کلاه میذاره بدون اینکه مردم خودشون بفهمن؟ ملای ده و چند تا عاقل دیگه میخوان مردم رو از خواب بیدار کنن و فریبکاره پیشنهاد میده مناظره کنیم. به ملا میگه بنویس مار ملا مینویسه اما خودش نقش یک مار روی کاغذ میکشه به مردم بی سواد نشون میده میگه کدوم ماره ؟و...

پ.ن۱: آمار الکی دادن و چارت اکسل کشیدن کاری نداره!

پ.ن۲: بی انصافی است اگر به خاطر نیاوریم روزهایی زبان در نیام کشیدن ها را ، اگر به یاد نیاوریم مرد گفتگو ها را، آنکه دروازه گفتمان را باز کرد ، اگر امروز مناظره ای هست اگر امروز جایی برای حرف زدن داریم، اگر میشود به خیابان ها آمد یادمان باشد که چه کسی فضای باز آزادی بیان را فراهم کرده.